Iso Grifo – Facelift Friday

Iso Grifo. Een klinkende naam, die hoort bij een prachtige auto. De Grifo heeft lange tijd gevochten met het feit dat er geen Maserati of Ferrari op staat, maar krijgt de laatste jaren ook op de klassiekermarkt de erkenning die hij verdient. Het is een schitterende Grand Tourer van de hand van Giorgetto Giugiaro, maar met Amerikaanse techniek. Een wonderlijke combinatie, die echter ook elders prima uitpakte.
De Grifo verscheen in 1965 en kreeg aanvankelijk een Chevrolet-V8 met een inhoud van 5,4 liter mee. Zijn koets had precies de juiste proporties, met een lange neus en een ver naar achteren geplaatst, vloeiend gelijnd passagierscompartiment. De auto oogde echter ook wat stoerder en rechtlijniger dan veel concurrenten. Dat komt vooral tot uiting in het front, dat met zijn dubbele koplampen en opgesplitste grille voor een zelfverzekerde uitstraling zorgt.

Later, in 1968, wordt de neus nog wat stoerder door de komst van een serieuze ‘uitbouw’ op de motorkap. Pure noodzaak, want vanaf dat moment monteert Iso tegen meerprijs een V8 met niet minder dan zeven liter inhoud in dit model.
Nog weer later, het is inmiddels 1970, wordt zelfs dat blok niet groot genoeg bevonden en verschijnt er een 7,4-liter V8 in het topmodel. De komst van die motor valt samen met de facelift waar het vandaag over gaat. De Grifo ‘Series II’ is direct als zodanig herkenbaar, want de koplampen gaan geheel in ‘seventies-stijl’ deels schuil achter plaatwerk. Zo onstaat een klapkoplamp-achtige constructie, klappen de lampen zelf niet mee omhoog. In plaats daarvan opent er een klep, die er simpelweg voor zorgt dat de koplamp in zijn geheel zichtbaar wordt.

Met deze vondst wordt het mogelijk de neus aan de voorzijde verder omlaag te trekken, voor een wat gestroomlijndere uitstraling. Veder verandert er uiterlijk niet al te veel aan het model, dat bijvoorbeeld ook zijn chroom mag houden. Ook is en blijft de Grifo leverbaar als coupé én Targa, al is laatstgenoemde zeer zeldzaam gebleven. Van de Series I verschijnen uiteindelijk veertien deels open exemplaren, bij de Series II blijft het bij vier stuks. Leuk detail: de oranje/bruine Series II op de foto’s is één van die vier.
Fotografie: Jim Appelmelk

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Generated by Feedzy