Mercedes-Benz ESV 13: 50 jaar oud veiligheidsexperiment

Autoland ziet er tegenwoordig heftig anders uit dan een decennium geleden. Volledig elektrische modellen vliegen je op de weg links en rechts voorbij en van auto’s die in staat zijn om zich op de snelweg binnen de lijntjes te houden, automatisch afstand te houden tot voorliggers en zelfstandig af te remmen en te versnellen in files kijken we niet meer op. Sterker nog, we hebben zelfs kritiek op de niet altijd even soepele wijze waarop dit gebeurt. Tien jaar geleden was van dergelijke systemen nog nauwelijks sprake, al waren auto’s toen natuurlijk al rijdende kluizen met gewatteerde wanden in vergelijking tot auto’s van decennia eerder. In dit artikel gaan we vijftig jaar terug in de tijd en komen we uit bij en voor z’n tijd vooruitstrevend experimentele auto van Mercedes-Benz die in 1972 de toekijker imponeerde met vulgair futuristische voorzieningen zoals plofzakken.
Mercedes-Benz ESF 03
De voor zijn tijd opvallend modern vormgegeven sedan van Mercedes-Benz op deze foto’s luistert naar de naam ESF 13. De ESF 13 was Mercedes-Benz’ tweede Experimental Safety Vehicle (ESV) voor het gelijknamige door het Amerikaanse ministerie van Verkeer (DOT) in het leven geroepen project om de veiligheidsvoorzieningen van auto’s te verbeteren. Mercedes-Benz kwam onder meer met de ESF 03 en ESF 05 en in 1972 – dit jaar precies vijftig jaar geleden – schoven de Duitsers in Washington deze ESF 13 naar voren.
Mercedes-Benz ESF 05
Deze in 1972 getoonde ESF 13 deelde net als de ten tijde van zijn presentatie een jaar oude ESF 05 zijn basis met de W114, al zag je dat slechts vooral van opzij. Zo werden onder meer onderdelen van de SL (R107) en W116 in verwerkt. Z’n aangepaste exterieur, compleet met een nieuwe variant van de in de VS vanaf de jaren 70 verplichte ‘dikke zachte’ bumpers – in dit geval met hydraulische dempers! –  was bij lange na niet het opvallendste aan de auto.
Mercedes-Benz ESF 13
Mercedes-Benz topte de ESF 13 namelijk af met ABS, halogeen-koplampen met wissertjes, een achterruitwisser die zich verticaal over de geheel breedte van de achterruit verplaatste en zelfs met airbags. Zowel de bestuurder als de bijrijder hadden een plofzak voor zich en aan de achterzijde van de voorstoelen waren zelfs airbags voor de achterpassagiers ondergebracht. Volvo had al eind jaren 50 driepuntsgordels in de Amazon en Mercedes-Benz kon natuurlijk niet anders dan deze ook in de ESF 13 schroeven. De experimentele sedan had vijf driepuntsgordels, voorin met gordelspanners die de gordels automatisch aantrokken als het portier werd gesloten. Het meest opvallend was misschien wel het net dat je achterin de ESF 13 ziet hangen. Hoewel de voorstoelen hoofdsteunen hadden, moesten de inzittenden op de achterbank het zonder doen. Het veiligheidsnet achterin nam bij een aanrijding de rol van de hoofdsteun op ietwat twijfelachtige wijze op zich. Mercedes-Benz paste op de portieren en raamstijlen zachte materialen toe, de V6 – opvallend: de W114 en R107 hadden lijnmotoren, had een extra kreukelzone voor zich die de lange neus verklaart en het glas van zowel de voor- als achterruit was gelamineerd.
Mercedes-Benz ESF 13
Al deze voorzieningen leverde de W114 een aanzienlijk hoger gewicht op. De 5,24 meter lange (+55 cm!) ESF 13 legde maar liefst 2.100 kilo in de schaal en was daarmee ruim 700 kilo zwaarder dan de auto waar hij op gebaseerd was. ABS zou bij Mercedes-Benz uiteindelijk vanaf 1978 standaard zijn op de W116.
Mercedes-Benz ESF 13
De ESF 13 vond in 1973 opvolging in de ESF 22 (foto’s 8 en 9), een auto die niet meer op de W114 maar op de S-klasse (W116) was gebaseerd. Zijn de ESF-modellen dan iets van een ver verleden van Mercedes-Benz? Zeker niet. Zo kwam Mercedes-Benz in 2009 en in 2019 met achtereenvolgens de ESF 2009 (foto 10) en ESF 2019 (foto 11). Die eerste was gebaseerd op de toen actuele S-klasse, de tweede op de huidige GLE.
Ook was Mercedes-Benz niet de enige fabrikant die met ESF/ESV-prototypen kwam. Zo kennen we van Volvo onder meer de VESC (en de SCC uit 2001) en ook merken als Nissan (Datsun) hadden vergelijkbare experimentele modellen. Daarover later ongetwijfeld meer!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.